ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

تنظیم سرعت رام در اکستروژن آلیاژ 6061

درآلیاژ6061، فاز منیزیم سیلیس اگر به طور مناسب در ریزساختار توزیع شده باشد، استحکام پروفیل اکسترود شده پس از مرحله ایجینگ را ضمانت می کند.  اما نکته مهم اینجاست که وجود فاز منیزیم سیلیس محدودیت هایی را در سرعت اکسترود شدن پروفیل ایجاد می کند.

برای بهینه کردن فرآیند اکستروژن آلیاژ 6061 می بایست شناخت کافی از پدیده های تبدیل فاز،انحلال و ذوب اولیه در آلیاژ مذکور را دراختیار داشته باشیم.  تبدیل فازهایی که در یک آلیاژ استحکام متوسط گروه 6000 مانند 6061 ممکن است رخ دهد، به شرح زیر است:

 

 

 

در اثر واکنش های 1 و 2، بتا AlFeSi حاصل می شود که تمایل دارد به صورت یک فاز درشت دانه شکل گیرد که  مطلوب نیست.

 اگر عملیات هموژن کردن و خنک کردن پس از آن به خوبی صورت نگیرد، قابلیت اکستروژن آلیاژ مذکور در اثر واکنش شماره 2 :: تشکیل بتا :: کاهش قابل ملاحظه ای می یابد.

 نویسنده ابتدایی ترین عامل ایجاد پارگی در پروفیل که حاصل ذوب اولیه آلیاژ است را تشکیل فاز بتا می داند.

 

به منظور جلوگیری از ذوب اولیه و درنتیجه پارگی پروفیل :

1- اندازه ذرات منیزیم سیلیس در آلیاژ باید به انداز کافی کوچک باشد تا بتواند در ساختار حل شود.

2- می بایست در اثر عملیات هموژن پس از ریخته گری DC، فاز بتا (درشت دانه) به آلفا تبدیل شود.

 البته ذوب اولیه و پارگی پروفیل تنها به دمای بیلت بستگی ندارد. دو عامل سرعت اکستروژن و هندسه قالب هم مؤثرند. در مورد هندسه قالب اگر طول بیرینگ زیاد گرفته شود، پارگی در اثراصطکاک بالا رخ می دهد که اپراتور به ناچار یا باید دمای بیلت را کاهش دهد و یا سرعت رام.

 

نکته بسیار مهم: دمای انحلال آلیاژ 6061، 529 درجه سانتیگراد است. یعنی در این دما انحلال کامل فاز منیزیم سیلیس رخ می دهد که⚡️امکان ارتقای سرعت رام و درنتیجه بهره وری تولید را فراهم می آورد. اما از طرف دیگر در صورت تنظیم دمای اولیه بیلت روی دمای انحلال با توجه به مضاعف شدن دما در اثر تغییر شکل، پدیده پارگی ناشی از ذوب اولیه رخ خواهد داد.