ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

خوردگی آلیاژ آلومینیوم

آلومینیوم فلزی فعال است که به سرعت نسبت به مواد مختلف اسیدی و بازی واکنش نشلن می دهد و خورده می شود.این واکنش موجب ایجاد لایه اکسیدی و مقاوم بر سطح آلومینیوم شده که از خوردگی بیشتر جلوگیری می کند. خوردگی آلیاژ آلومینیوم بسته به نوع آلیاژ و فلز ترکیبی متفاوت است. در مقاله پیش رو به توضیح انواع خوردگی آلیاژ آلومینیوم و میزان حساسیت هر نوع آلیاژ میپردازیم.

  •    انواع خوردگی آلومینیوم
  •    خوردگی یکنواخت
  •    خوردگی گالوانیک
  •    خوردگی تنشی خوردگی بین دانه ای
  •    خوردگی شیاری
  •    خوردگی خستگی
  •    خوردگی سایشی ، برخوردی
  •    خوردگی حباب زایی
  •    حفره دار شدن
  •    پوسته شدن

خوردگی یکنواخت : لایه اکسیدی بیشتر آلیاژهای آلومینیوم به اسیدهایی مثل اسید فسفریک ، هیدروکسید سدیم واکنش نشان می دهد ، اگر در محیط محلول قرار بگیرد به صورت یکدست و یکنواخت دچار خوردگی می شود.

خوردگی گالوانیک : آلیاژهای آلومینیوم در مقابل اکثر فلزات (به جز روی و منیزیم ) آندی هستند به همین دلیل در واکنش با فلزات کاتدی خورده می شوند.این خاصیت موجب شده است که آلومینیوم و آلیاژهایش برای محافظت از آلیاژ کاتدی پایه به عنوان آند فدا شونده مورد استفاده قرار گیرد. بیشترین احتمال خوردگی گالوانیک آلیاژ آلومینیوم در مجاورت با فلزات مس و فولاد است.

حفره دار شدن : ازمیان آلیاژهای آلومینیوم سری 1000/3000/5000 در مقابل حفره دار شدن مقاوم هستند و آۀیاژهایی مثل 2000/6000/7000 به منظور مقاوم شدن روکش می شوند. وجود مس ، جیوه و یون های هالید در محیط و آلیاژ موجب حفره دار شدن آلیاژ می شود. با حذف این عناصر کاهنده می توان از حفره دار شدن آلیاژ جلوگیری کرد.

خوردگی تنشی : در آلیاژهایی که حاوی عناصر مس، روی ،سیلیسیم و منیزیم هستند احتمال خوردگی تنشی وجود دارد. آلیاژهای ریختگی بیشتر از آلیاژهایی که استحکام آنها را به شیوه سرد بالا می برند امکان خوردگی تنشی دارند.

 آلیاژهای ریختگی حساس به خوردگی تنشی :

سری 2000 متشکل از مس و مقدار کمتر منیزیم و منگنز

سری 7000 متشکل از روی و مقدار کمتر منیزیم ، منگنز ، مس ، سیلیسیم

سری5000متشکل از منیزیم

عوامل محیطی و خواص جهت دار آلومینیوم ، مقاومت به خوردگی تنشی را تحت تاثیر قرار می دهند.

خوردگی بین دانه ای : عواملی مثل مقدار منیزیم موجود در آلیاژ ، میزان کار سرد انجام شده بر روی آلیاژ و مدت زمانی که آلیاژ در معرض دما قرار داد بر مقاومت آلیاژ نبت به این نوع خوردگی موثر است و هرچه این عوامل بیشتر باشد مقاومت آلیاژ پایین تر است.در عوض عملیات حرارتی که موجب یکدست شدن رسوب داخل دانه می شود و همچنین حذف عناصر آلیاژی حساس به خوردگی بین دانه ای موجب افزایش مقاومت آلیاژ می شود.

آلیاژهای مقاوم به خوردگی بین دانه ای : 1100 /3003 /3004 /6000

آلیاژهای حساس به خوردگی بین دانه ای : 2000/ 5000/ 7000

خوردگی شیاری : خوردگی شیاری در آب شور و به صورت حفره دار شدن رخ می دهد. اینن نوع خوردگی در آب شیرین نیز اتفاق می افتد ولی میزان خسارت آن قابل چشم پوشی ست.

خوردگی خستگی : مقاومت آلیاژهای آلومینیوم در برابر خوردگی خستگی پایین است. خوردگی سطح آلومینیوم مقاومت را کمتر می کند.

خوردگی سایشی / خوردگی برخوردی / حباب زایی : تمام آلیاژهای آلومینیوم نسبت به این انواع خوردگی ضعیف هستند.